In de afgelopen drie decennia heb ik bij duizenden families aan tafel gezeten. Ik heb geluisterd naar talloze unieke levensverhalen en praktische hulp geboden waar dat nodig was. Daarbij heb ik altijd geprobeerd u te stimuleren om zelf een actieve rol te nemen; vaak bleek u tot veel meer in staat dan u van tevoren had gedacht.
"weet u wat gebruikelijk is?"
Dat is een vraag die ik vaak krijg. Hoewel ik weet wat de tradities zijn, geloof ik dat een afscheid vooral moet passen bij ú. Of dat nu volgens de gebruikelijke weg is of op een geheel eigen wijze: het gaat al 30 jaar om wat u wenst, niet om wat 'hoort'. Ik vraag hoe u het wilt, want dat is wat telt.
enthousiast in de kleine details
Ik kan nog steeds enorm enthousiast worden van een persoonlijke 'touch', hoe klein ook. Het gaat er niet om wat we doen, maar om waarom en voor wie we het doen. Juist die kleine details maken een afscheid bijzonder en betekenisvol.
scherp blijven door zelfkritiek
Ben ik na 30 jaar vastgeroest? Ik hoop van niet. Ik blijf kritisch op mezelf en zoek altijd naar dat ene puntje dat nóg beter had gekund. Die zelfreflectie houdt me scherp en attent. U en uw gasten merken daar niets van, maar voor mij is het de manier om te blijven groeien als uitvaartverzorger. Ik blijf kijken naar vernieuwingen in mijn vak en verbeteringen in mijn werkwijze.
op naar de 35?
Als het aan mij ligt wel. Ik blijf geboeid door mensen en hun verhalen. Ook in de toekomst blijf ik zoeken naar wat bij u past, om samen tot een uitvaart te komen zoals u dat wenst.
een woord van dank
Terugkijkend op de afgelopen 30 jaar vervult mij vooral een gevoel van dankbaarheid. Dankbaarheid voor het vertrouwen dat duizenden families in mij hebben gesteld. Het is een voorrecht dat ik op de meest kwetsbare momenten in een mensenleven mocht binnenstappen om te ondersteunen en te gidsen. Elk verhaal dat met mij gedeeld is, heeft mij gevormd tot de uitvaartverzorger die ik vandaag ben. Dank u wel dat ik er voor u mocht zijn.